குறுஞ்​செய்தி கிறுக்கல்கள்..


Subscribe to Blog via Email

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 19 other subscribers



​தொடர்பு மின்னஞ்சல் :
பங்கு சந்​தை பற்றி படிக்க விரும்புபவர்கள் தவறாது படிக்க ​வேண்டியது

Security Analysis – Benjamin Graham


வாரன் பப்​பெட் வாழ்வி​னை படிக்கும் ​போ​தெல்லாம் அவரு​டைய ஆசிரியரான ​பெஞ்சமின் கிரகாம் அவர்கள் எழுதிய புத்தகத்​தை படிக்க ஆவல் வரும். ஆங்கிலத்தில் அதுவும் 80 வருடங்களுக்கு – 1934 – எழுத பட்ட புத்தகத்தில் அப்படி​யென்ன இருக்க ​போகிறது என்ற ​அசட்​டையும், ​சோர்வும் படிக்க வரும் ஆ​சை​யை​ முடக்கி வந்தது. தற்​போது என்ன ஆனாலும் சரி படித்​தே தீருவது என்று விடாப்பிடியாக மின்நூலாக இறக்கி ​கொண்டு  விட்​டேன். இது ​போன்ற நூல்கள் இன்று ​வ​ரையிலும் க்​ரைம் நாவல் படிப்பதற்க்குரிய ஆர்வத்​தை உண்டாக்கி​யே வந்துள்ளன. இந்த நூலும் ஓரளவுக்​கேனும் எனக்கு படிக்க கூடிய ம​னோபாவத்​தை தூண்டும் என்​றே எண்ணி துணிகி​றேன்.

கிட்டதட்ட 800 க்கும் ​மேற்பட்ட பக்கங்கள் ​கொண்டது இந்த புத்தகம். 1934லில் ​வெளிவந்த புத்தகத்​தை ஆறாம் பதிப்பாக McGraw-Hill பதிப்பகம் ​வெளியிட்டுள்ளது. முதலில் இருந்​தே இன்று வ​ரைக்குமான ஆறு பதிப்பும் அவர்களு​டை​ய​தே. இதில் முன்னு​ரை ​போல வாரன் பப்​பெட் எழுதியுள்ளார் பின்வருமாறு…


There are four books in my overflowing library that I particularly treasure, each of them written more than 50 years ago. All, though, would still be of enormous value to me if I were to read them today for the first time; their wisdom endures though their pages fade.

Two of those books are first editions of The Wealth of Nations (1776), by Adam Smith, and The Intelligent Investor (1949), by Benjamin Graham. A third is an original copy of the book you hold in your hands, Graham and Dodd’s Security Analysis. I studied from Security Analysis while I was at Columbia University in 1950 and 1951, when I had the extraordinary good luck to have Ben Graham and Dave Dodd as teachers. Together, the book and the men changed my life.

On the utilitarian side, what I learned then became the bedrock upon which all of my investment and business decisions have been built. Prior to meeting Ben and Dave, I had long been fascinated by the stock market. Before I bought my first stock at age 11—it took me until then to accumulate the $115 required for the purchase—I had read every book in the Omaha Public Library having to do with the stock market. I found many of them fascinating and all interesting. But none were really useful. My intellectual odyssey ended, however, when I met Ben and Dave, first through their writings and then in person. They laid out a roadmap for investing that I have now been following for 57 years. There’s been no reason to look for another.

Beyond the ideas Ben and Dave gave me, they showered me with friendship, encouragement, and trust. They cared not a whit for reciprocation— toward a young student, they simply wanted to extend a one-way street of helpfulness. In the end, that’s probably what I admire most about the two men. It was ordained at birth that they would be brilliant; they elected to be generous and kind.

Misanthropes would have been puzzled by their behavior. Ben and Dave instructed literally thousands of potential competitors, young fellows like me who would buy bargain stocks or engage in arbitrage transactions, directly competing with the Graham-Newman Corporation, which was Ben’s investment company. Moreover, Ben and Dave would use current investing examples in the classroom and in their writings, in effect doing our work for us. The way they behaved made as deep an impression on me—and many of my classmates—as did their ideas. We were being taught not only how to invest wisely; we were also being taught how to live wisely.

The copy of Security Analysis that I keep in my library and that I used at Columbia is the 1940 edition. I’ve read it, I’m sure, at least four times, and obviously it is special.

But let’s get to the fourth book I mentioned, which is even more precious. In 2000, Barbara Dodd Anderson, Dave’s only child, gave me her father’s copy of the 1934 edition of Security Analysis, inscribed with hundreds of marginal notes. These were inked in by Dave as he prepared for publication of the 1940 revised edition. No gift has meant more to me.

– வாரன் பப்​பெட் உடைய ​மேற்க்கண்ட முன்னு​ரை​யை படித்தா​லே மறக்காமல் இந்த புத்தகத்​தை படிக்க தூண்டுகிறது. என்னால் முடிகிறதா என்ப​தை கால​மே பதில் ​சொல்ல கூடும். நானச்சு எனது ஆங்கில புல​மையாச்சு இரண்டில் ஒன்று பார்த்திட ​வேண்டியது தான்.. 🙂 🙂


Leave a Reply